Nina Riggs, młoda mama, żona i poetka, podświadomie wie, że jej kolej w końcu nadejdzie. Pochodzi z silnie obciążonej genetycznie rodziny – jej matka, dziadek, ciotki i kuzynowie umarli na raka. Gdy ma 37 lat, staje twarzą w twarz z nowotworem. Złośliwy rak piersi. Jedna mała plamka.
Jasna godzina miała być pamiątką dla synów – 9-letniego Freddy’ego i o dwa lata młodszego Benny’ego – która w przyszłości pozwoli im zrozumieć, jak ogromną miłością ich darzyła. Chłopcy widzą chorobę na swój naiwny sposób, a Nina stara się przygotować ich jak najlepiej na czas, w którym jej zabraknie.
Opinia o książce:
Poruszająca… chwytająca za serce… <<Jasna godzina>> to tegoroczny odpowiednik <<Jeszcze jednego oddechu>> Kalanithiego (The Washington Post)
«Śmierć to nie koniec świata» – zwykła żartować moja mama, kiedy zdiagnozowano u niej nieuleczalną chorobę. Nigdy tak naprawdę nie rozumiałam, o co jej chodzi. Aż pewnego dnia doznałam olśnienia. (Nina Riggs)
Nie śmierć mnie niepokoi, ale umieranie. Prawda o losie człowieka jest niezmienna - niepewność, bezsilność i samotność w obliczu śmierci towarzyszą każdemu z nas. Skąd czerpać siłę? Pomagają mądre książki.
Nina studiuje Montaigne’a, czyta wiersze Claudii Emerson, przywołuje Tołstoja, Gawandego i Kalanithiego. Znajduje własny sposób, aby oswoić podejrzaną okolicę: pozostawia pamiętnik, prezent dla swoich synów. Jasna godzina to zapis zmagania się ze śmiertelną chorobą oraz opowieść o wielkiej miłości – do rodziny, życia, świata. Lekcja akceptacji tego, co przynosi los oraz godnego przeżywania czasu, jaki nam pozostał.(Jarosław Gośliński, portal onkologiczny zwrotnikraka.pl)