Nota o książce:
Narrator imieniem Georgi obserwuje ostatni miesiąc życia ojca. Towarzyszy mu, czuwa nad nim, świadomy nadchodzącego nieuchronnie kresu. Dokumentuje wszystkie drobne i istotne zdarzenia. Zwłaszcza ojcowską pasję do roślin – dzięki którym, po zwalczeniu raka kilkanaście lat wcześniej, nabrał nowych sił. Ogród trzyma go przy życiu, przy ziemi. Jest jego alternatywnym światem i absolutnym lekarstwem.
Gospodinow luźnymi zapiskami z utraty buduje historię uniwersalnego doświadczenia relacji między ojcem i synem. Choć to opowieść o przemijaniu, narrator patrzy szerzej. Bada zależności pokoleniowe i kieruje swoją uwagę ku życiu; przez opowiadanie oswaja smutek.
Literacka obserwacja pełna czułości, która mimo obezwładniającego ciężaru śmierci mówi przede wszystkim o tym, co dzieje się przed nią.
"Ta książka to swoiste literackie epitafium dla ojca autora. Georgi Gospodinow z fragmentów wspomnień tworzy przejmująco czuły portret dwudziestowiecznego „zwykłego człowieka”, osadzając synowsko-ojcowską relację w zaskakująco szerokich kontekstach. Prostota i głębia tej krystalicznie czystej prozy budzą mój ogromny podziw.- Olga Tokarczuk
Informacja nadesłana